Als een veelkleurige confettiregen vallen zonnestralen op het landschap bij het dorp Laren. Jan Sluijters schilderde het uitzicht niet letterlijk na – hij wilde juist het gevoel vastleggen dat het licht bij hem opriep. “Als ik de zon zou willen schilderen op het landschap, zou ik dit landschap eerst wel mijn rug willen toekeren om daarna, wanneer ik de sensatie voel welke het glanzen der zon in mij opwekte, te gaan componeeren in gelen en blauwen en groenen.”