Restauratie atelier
Schilderijen vragen voortdurend zorg. In de zalen van het museum mag het bijvoorbeeld niet te licht of te vochtig zijn. Schilderijen moeten regelmatig gecontroleerd worden of ze nog in goede staat zijn. In het Frans hals Museum zijn verschillende restauratoren aan het werk om de schilderijen in een zo goed mogelijk staat te houden of te brengen. Er wordt onderzoek gedaan naar de zogenaamde drager en de verf van de schilderijen, vernis af genomen en vernieuwd.
Restauratie halverwege: ‘De inneming van Damiate’ door Cornelis Claesz van Wieringen
De restauratie van dit schilderij van Cornelis van Wieringen is halverwege. De restauratie vindt plaats in het restauratie atelier van het Frans Hals Museum en wordt uitgevoerd door Abbie Vandivere.
Vooraf aan de restauratie is uitgebreid technisch en microscopisch onderzoek gedaan naar het schilderij. Met strijklicht (licht van de zijkant) werd het verfoppervlak bekeken en met UV-licht werden oude retouches zichtbaar gemaakt. Die waren vooral aangebracht langs de onder- en bovenrand. Ook bleek het schilderij sleets geworden doordat het verfoppervlak in het verleden gepoetst was met een sterk oplosmiddel. Vooral de randen van het craquelé hebben daar onder te lijden gehad.
Op dit moment zijn stof en oppervlaktevuil, een groot deel van de vergeelde vernis en de meeste verkleurde retouches verwijderd. Het verschil in kleur is enorm: vóór de behandeling was de lucht bijna groen, omdat de gele vernis zich optisch mengde met de originele verf. Nu is te zien dat de lucht een prachtig blauwe kleur heeft. Ook heeft het hele schilderij meer diepte gekregen.
De restauratie van dit schilderij van Cornelis van Wieringen is halverwege. De restauratie vindt plaats in het restauratie atelier van het Frans Hals Museum en wordt uitgevoerd door Abbie Vandivere.
Vooraf aan de restauratie is uitgebreid technisch en microscopisch onderzoek gedaan naar het schilderij. Met strijklicht (licht van de zijkant) werd het verfoppervlak bekeken en met UV-licht werden oude retouches zichtbaar gemaakt. Die waren vooral aangebracht langs de onder- en bovenrand. Ook bleek het schilderij sleets geworden doordat het verfoppervlak in het verleden gepoetst was met een sterk oplosmiddel. Vooral de randen van het craquelé hebben daar onder te lijden gehad.
Op dit moment zijn stof en oppervlaktevuil, een groot deel van de vergeelde vernis en de meeste verkleurde retouches verwijderd. Het verschil in kleur is enorm: vóór de behandeling was de lucht bijna groen, omdat de gele vernis zich optisch mengde met de originele verf. Nu is te zien dat de lucht een prachtig blauwe kleur heeft. Ook heeft het hele schilderij meer diepte gekregen.